ΦΩΤΕΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

Το «Φωτεινό μονοπάτι» (VIII, 600μ) ολοκληρώθηκε και σκαρφαλώθηκε στις 24/5/1996 από τους Γ. Βουτυρόπουλο - Θ. Μιχαηλίδη - Α. Θεοδωρόπουλο.

Πρόκειται για μια διαδρομή ατμοσφαιρική, συνεχούς δυσκολίας και καλά ασφαλισμένη, η οποία κινείται πάνω σε ένα μεγάλο γκρίζο τοίχο της Βαράσοβας με πολύ καλή ποιότητα βράχου και μακριά από το συνωστισμό της παραλίας.

Η διαδρομή αποτελείται από δύο τμήματα. Το πρώτο, και πιο δύσκολο τεχνικά, έχει ύψος 250μ, ενώ το δεύτερο, με ύψος 300μ είναι το πιο όμορφο. Οι σχοινιές είναι καλά ασφαλισμένες με πλακέτες, αλλά σε ορισμένες απαιτείται και η χρήση φυσικών ασφαλειών, γι αυτό στα απαραίτητα υλικά είναι μια σειρά καρύδια και μια σειρά friends. Όλα τα ρελέ είναι εξοπλισμένα, επιτρέποντας γρήγορη προώθηση και επιστροφή.

Η πρόσβαση γίνεται από το μονοπάτι που ανεβαίνει από το Κρυονέρι στην κορφή, μετά από 30 λεπτά περπάτημα. Η διαδρομή ξεκινάει κάτω ακριβώς από το μεγάλο γκρίζο τοίχο με το άσπρο σημάδι στο κέντρο του.

Η αρχή της διαδρομής βρίσκεται σε πλάκα όπου κρέμεται ιμάντας στο αριστερό μέρος ενός τοίχου, δίπλα σε χορταριασμένο δίεδρο.

Η 1η σχοινιά ξεκινάει σε πλάκα και στα 10μ υπάρχει το πρώτο δύσκολο πέρασμα (VII). Η πλακέτα βρίσκεται πάνω στο πέρασμα, οπότε πρέπει πρώτα να γίνει η κίνηση και μετά να περαστεί το σετάκι (αυτό επαναλαμβάνεται και σε άλλα περάσματα της διαδρομής). Το ρελέ βρίσκεται στα 45μ. Η 2η σχοινιά ακολουθεί σχισμή (V+) που παίρνει καλά καρύδια. Στο τέλος κινείται δεξιά σε επικλινή πλάκα με μεγάλα πιασίματα και κατευθύνεται σε δέντρο. Το ρελέ γίνεται κάτω από το δέντρο στα 35μ. Η 3η σχοινιά είναι μικρή (15μ) με πέρασμα από αρνητικό (VI-). Η 4η σχοινιά κινείται λίγο αριστερά και μετά ευθεία πάνω σε πλάκα (VII-). Το ρελέ γίνεται στα 25μ από τα αρνητικά. Υπάρχει η δυνατότητα να ενωθούν η 3η με την 4η σχοινιά. Η 5η σχοινιά τραβερσάρει αριστερά κάτω από τα αρνητικά, σε εκτεθειμένη τραβέρσα, προς το χαρακτηριστικό λευκό μπάλωμα. Μετά ακολουθεί το λευκό μπάλωμα ευθεία πάνω σε σχισμή (V+) και ακριβώς από πάνω του, βγάζει σε πλάκα (VII+). Το ρελέ γίνεται στα 40μ. Η 6η σχοινιά είναι η πιο συνεχόμενη σε δυσκολία (VIII). Σε γενικές γραμμές ακολουθεί τις πλακέτες, αλλά θέλει λίγο περισσότερη προσοχή πάνω από το αρνητικό, όπου οι ασφάλειες δεν είναι και τόσο ευδιάκριτες λόγω των φυτών. Η σχοινιά κινείται όχι ευθεία από το ρελέ, αλλά λίγο αριστερά ή δεξιά. Στα τελευταία 10μ χρειάζονται και καρύδια. Το ρελέ γίνεται στα 45μ. Η 7η σχοινιά είναι η τελευταία του 1ου τμήματος της διαδρομής και είναι και η μεγαλύτερη. Χρειάζεται προσοχή στα σχοινιά για να μην έχουν πολλές τριβές. Ξεκινάει τραβερσάροντας λίγο δεξιά, όπου περνάει το αρνητικό σχετικά εύκολα. Ακολουθεί πλάκα με πέρασμα VI+. Το ρελέ γίνεται στην έξοδο του 1ου τμήματος στα 50μ.

Από αυτό το σημείο αρχίζει το περπάτημα, επάνω και λίγο δεξιά, με κατεύθυνση το μεγάλο επικλινή αμφιθεατρικό τοίχο, όπου βρίσκεται το 2ο τμήμα της διαδρομής. Στη βάση του υπάρχει πλακέτα με ιμάντα όπου και γίνεται το ρελέ.

Η 9η σχοινιά είναι σχετικά εύκολη με περάσματα IV. Η σχοινιά αυτή περνάει από δύο χαρακτηριστικά δέντρα και στα 45μ είναι το ρελέ. Η 10η σχοινιά έχει τρεις πλακέτες και κινείται σε επικλινή πλάκα για 30μ με δυσκολία V-. Το ρελέ γίνεται στα 50μ. Η 11η σχοινιά ξεκινάει δεξιά σε δίεδρο (IV) και στο τέλος του μπαίνει σε πλάκα για 5μ περίπου. Στο τέλος της πλάκας υπάρχει σφηνωμένο κορδονέτο. Σ' αυτό το σημείο παίρνει καλά καρύδια και αρχίζει να τραβερσάρει αριστερά και λίγο προς τα κάτω για περίπου 7μ. Το ρελέ είναι στα 45μ και θέλουν αρκετή προσοχή τα σχοινιά για να μην έχουν πολλές τριβές. Η 12η σχοινιά είναι σχετικά μικρή και ακολουθεί την πλάκα που βρίσκεται ακριβώς από πάνω για να οδηγήσει στο ρελέ στα 25μ. Η 13η σχοινιά θέλει αρκετό ψάξιμο για να βρεθούν οι 3 πλακέτες που έχει. Ξεκινάει λίγο δεξιά και στη συνέχεια ελίσσεται ανάμεσα από τα φυτά με κάποιο πέρασμα V+. Είναι η σχοινιά «ζούγκλα». Το ρελέ βρίσκεται στα 40μ. Η 14η σχοινιά τραβερσάρει δεξιά πάνω σε ράμπα για 25μ και συναντάει το ρελέ. Η 15η σχοινιά ακολουθεί τη μαύρη γραμμή πάνω στην πλάκα, που βρίσκεται ακριβώς πάνω από το ρελέ. Είναι μια καλά ασφαλισμένη σχοινιά με πολύ όμορφες κινήσεις (VII). Το ρελέ γίνεται στα 40μ. Η 16η σχοινιά συνεχίζει ευθεία πάνω σε πλάκα - σχισμή και στο τέλος της ακολουθεί τραβέρσα (VII+) προς τα αριστερά. Μετά το πέρασμα γίνεται ρελέ στα 25μ. Η 17η σχοινιά είναι η πιο όμορφη σχοινιά της διαδρομής, μιας και συνδυάζει όμορφο σκαρφάλωμα και φοβερή αίσθηση του κενού που βρίσκεται από κάτω. Ακολουθεί τη χαρακτηριστική σχισμή που βρίσκεται πάνω από το ρελέ και αφού περάσει την πρώτη και μοναδική πλακέτα, δέχεται καρύδια και friends (από 1,5 - 3,5) για τα υπόλοιπα 35μ. Η δυσκολία της σχοινιάς είναι συνεχόμενη (VI). Το ρελέ γίνεται στην έξοδο του 2ου τμήματος στα 40μ.

Η επιστροφή μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους. Ο πρώτος είναι το μονοπάτι που κατεβάζει στο Κρυονέρι και περνάει από τη βάση της διαδρομής. Ο δεύτερος είναι το μονοπάτι που κατεβάζει στην Βασιλική. Ο τρίτος είναι η κατάβαση με 14 ραπέλ από την ίδια διαδρομή. Ο ευκολότερος και συντομότερος δρόμος επιστροφής είναι το μονοπάτι για Βασιλική, ειδικά αν έχει νυχτώσει, αλλά χρειάζεται πρόβλεψη για την επιστροφή από εκεί στο Κρυονέρι.